Απλές απαντήσεις σε πολύπλοκα ερωτήματα

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 27, 2006

Έλαβα ένα απλό γράμμα. Το παραθέτω:

ΔΗΜΟΣ ΑΣΩΠΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Ο Θανάσης, μαθητής της Α' τάξης του Δημοτικού Σχολείου Παπαδιανίκων, κατάγεται από τη Βουλγαρία.
Είναι ένα πανέξυπνο αγόρι μόλις 7 χρόνων. Δεν μπορεί όμως να ζει και να μεγαλώνει όπως κάθε άλλο παιδί της ηλικίας του. Εδώ και ένα χρόνο πάσχει από νεοπλασματική νόσο. Βρίσκεται σχεδόν συνεχώς υπό ιατρική παρακολούθηση. Οι ιατρικές εξετάσεις που πρέπει να γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα καθώς και η φαρμακευτική αγωγή που πρέπει να ακολουθεί, κοστίζουν ακριβά.
Οι γονείς του, μετανάστες στη χώρα μας, χωρίς ασφάλιση που θα τους εξασφαλίζει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, αδυνατούν να καλύψουν τις δαπάνες που προκύπτουν καθημερινά για την αντιμετώπιση της νόσου του Θανάση.
Ο Δήμος Ασωπού σε συνεργασία με τους ιερείς, τα σχολεία και τους συλλόγους γονέων και κηδεμόνων του Δήμου Ασωπού, συγκρότησε μια τριμελή επιτροπή με σκοπό την συγκέντρωση χρημάτων για τον παραπάνω σκοπό.
Η επιτροπή αυτή φρόντισε:
1. Να τυπωθούν 4.000 κάρτες που θα πωλούνται ένα ευρώ η καθεμία. Σημεία πώλησης: Υποκαταστήματα Αγροτικής Τράπεζας Σπάρτης , Σκάλας και Μολάων. Επίσης στο Δημαρχείο και στο ΚΕΠ του Δήμου Ασωπού.
2. Να ανοιχτεί λογαριασμός στην Αγροτική Τράπεζα για να μπορεί όποιος επιθυμεί να καταθέσει ένα ποσό για τον σκοπό αυτό.
Αριθμός λογαριασμού: -----------------

Αυτές τις άγιες ημέρες που έρχονται, ημέρες αγάπης και ανθρωπιάς, ας ευαισθητοποιηθούμε όλοι και ας προσφέρουμε είτε από το περίσευμά μας είτε από το υστέρημά μας, ότι μπορεί ο καθένας, για να βοηθήσουμε όλοι ώστε ο μικρός Θανάσης και οι γονείς του να χαμόγελάσουν ξανά, αφού θα μπορούν να ελπίζουν.

ΕΚ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ

Αυτό το λιτό κείμενο που ξεχειλίζει ευαισθησία και ευγένεια, δεν θα δημοσιοποιηθεί ποτέ από τα ΜΜΕ. Κι όμως αποτελεί την πιο απλή απάντηση σ' όλα τα πολύπλοκα ερωτήματα που τέθηκαν τον τελευταίο καιρό περί προκαταλήψεων, ρατσισμού και "βλαχιάς" στην Ελληνική επαρχία.

Και ενώ ήμουν έτοιμος για την απλή αναφορά του κειμένου, άκουσα άθελά μου τον διάλογο δύο παιδιών. Ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, πιθανώς αδερφάκια: "-Λέω να δώσουμε τα χρήματα από τα φετινά κάλαντα στο παιδάκι. -Τι λες τώρα, καημένε? Δεν έχουμε πει ότι με ότι θα μαζέψουμε θα πάρουμε ψηφιακή μηχανή? -Και δεν είναι πιο όμορφο να σωθεί ένα παιδάκι από το να τραβάμε φωτογραφίες? -......"